Canonical tags zonder verwarring

Een canonical is één zin: dit is dé URL van dit document. Google mag hem negeren als de HTML iets anders beweert. Als de pagina’s niet hetzelfde zijn, is de tag een leugen. Dan wint de HTML. Ik zie shops die elke filter-URL naar de categorie laten wijzen terwijl de content echt anders is. Dat is geen hygiëne, dat is liegen.

Unieke pagina: tag naar zichzelf, absolute HTTPS. UTM en filters: naar de schone URL. Paginering: meestal naar zichzelf. Alles naar pagina 1 duwen is alleen oké als de content echt identiek is, en dat is hij bijna nooit. Relatieve canonicals en http-canonicals op een https-site zijn extra ruis.

www en non-www los je met een 301 op, niet met een canonical. Ik zie nog steeds ketens A → B → C, of een tag die naar een 404 wijst. En die cross-domain “linkjuice”-truc. Werkt zelden. Verwart vaak. Twee plugins die allebei een canonical schrijven: dan wint toeval.

Na een migrate is dit het eerste dat scheefloopt. Eén ronde crawlen, rare doelen eruit, klaar. Kijk ook naar de sitemap. Als de sitemap URL A noemt en de canonical URL B, kies je er één. Anders mag Google gokken, en dat doet hij niet in jouw voordeel.