Broken links die rankings knagen

Interne 404s zijn structureel erger dan externe. Je wijst naar je eigen site en komt nergens. Dat verspilt crawlbudget en stuurt interne linkwaarde tegen een muur. Externe 404s irriteren vooral, tot er tientallen op één pagina staan en de inhoud aanvoelt als een kerkhof. Een footer met zes dode “partners” zegt meer over onderhoud dan over partnerschappen, en ondermijnt het vertrouwen dat de rest van de pagina probeert op te bouwen.

Fix interne links eerst. Stuur met een 301 naar de vervanger, of verwijder de link. Soft-404s horen in dezelfde ronde: de HTML zegt “niet gevonden”, maar de status is 200. Voor een crawler lijkt de pagina dan te bestaan, terwijl er geen bruikbare inhoud is. Een 410 op iets dat echt weg is, is eerlijker dan een 200 met een lege boodschap. Na een rebrand of URL-wijziging hoort de mapping van oude paden in één keer, niet ticket voor ticket over drie maanden. Versnipperde fixes laten nieuwe dode links sneller groeien dan je opruimt.

Diep crawlen en prioriteren

De homepage is zelden het probleem. Dode links zitten in artikelen uit 2022, in landingsmenu’s, in PDF’s en in oude campagnes. Een crawl die alleen de home meeneemt, mist precies die diepte. Crawlers die honderden pagina’s per ronde meenemen, zijn daarvoor bedoeld: ze maken zichtbaar wat een oppervlakkige scan overslaat. Externe links verdienen een periodieke check, bijvoorbeeld elk kwartaal, tenzij je nieuws citeert dat snel verdwijnt. Interne links horen na elke content-release opnieuw langs, anders stapelt het weer tot de volgende “grote opruiming” die nooit komt.

Prioriteer op het aantal interne inkomende links. Een 404 die nergens hangt is rommel. Een 404 die vanuit het menu of vanuit tien blogs wordt aangeroepen, is een gat in de interne structuur. Die tweede fix je dezelfde dag. De eerste mag in de wekelijkse opruimronde. Dat onderscheid scheelt jagen op links die niemand volgt, terwijl de links die wel gevolgd worden blijven knagen aan rankings en crawlbudget.