Hreflang voor Nederlandse en Engelse sites

Hreflang zegt: dit is NL, dat is EN. Google gebruikt het om de juiste taal te tonen. Niet om twee dunne pagina’s allebei te laten ranken. Als de Engelse versie een machinevertaling van drie alinea’s is, heb je geen paar. Je hebt ruis.

Elke pagina naar zichzelf, en naar de andere taal. x-default naar wat je wilt voor onbekende talen. Bij ons is dat meestal NL. Absolute URL’s. Geen tag naar een redirect. nl-NL en nl door elkaar is hoe je een extra variant verzint die niet bestaat.

De intentie moet kloppen. Prijzen bij pricing, niet bij home. Ik zie vaak alleen de homepage gedaan, of de Engelse slug die 404 is. Reciproque vergeten: NL wijst naar EN, EN wijst nergens heen. Dan mag Google gokken. Een sitemap met hreflang mag, als hij hetzelfde zegt als de HTML. Twee waarheden is erger dan één.

Na een URL-wijziging dit meteen meenemen. Hreflang naar een oude slug is erger dan geen hreflang. Crawl beide talen. De fout zit bijna nooit in de theorie. Die zit in de ene blogpost die nog naar /en/old-slug wijst.

Ik check ook of beide pagina’s dezelfde intentie hebben, niet alleen dezelfde slug-structuur. NL “prijzen” naar EN “about” is geen paar. Dat is twee URLs die toevallig naar elkaar wijzen. Google mag dat negeren. Doe je dat op tien landings, heb je een sitemap vol gebaren en geen taalpaar.